Cruisen in Kuna Yala

Hoofdcategorie: Reisverslagen

Zondag 10 januari 2016

De eilanden van Kuna Yala (zoals de Kuna indianen hun land, de San Blas eilanden, noemen) liggen voor de kust van Panama, over een lengte van 100 mijl. De noordelijke/westelijke eilanden in de Golf van San Blas zijn het meest toeristisch. Daar komt af en toe zelfs een cruiseschip uit de VS. De passagiers kunnen niet allemaal tegelijk van boord, want dat past niet op de eilandjes.

 De eilandjes hebben een bounty-achtige uitstraling met prachtige palmen, witte strandjes en azuurblauw water waar het ondiep is. Veel ervan zijn onbewoond, maar soms wonen er een paar families, in hutten van bamboe en palmbladeren. Deze hutten zien er stevig en netjes uit. Meer naar het zuiden/oosten liggen de eilandjes dichter voor de Panamese kust. Daar vind je meer nederzettingen op de eilandjes, die soms zo volgebouwd zijn dat de huizen aan de rand op palen boven het water gebouwd. Wij zeilen de kust langs, tot 37 mijl van de grens met Colombia. We komen een week lang geen enkel ander schip tegen dan de kano’s van de Kuna’s.  Ze komen ons kokosnoten, bananen en langoustines verkopen.

       

 

 

 

 

De kano’s worden voortbewogen met 1 peddel, en zo mogelijk wordt er mee gezeild. Er ligt een mast aan boord met daaromheen gewikkeld een grootzeil en soms ook een voorzeiltje. Dat wordt opgezet als de wind gunstig is, de peddel wordt dan als roerblad gebruikt. De Kuna’s zijn goede zeilers, maar ze kunnen geen goede knopen leggen. Er kwam een bananenverkoper bij ons aan boord, die nog net met een snoekduik zijn wegdrijvende kano kon grijpen, die hij niet goed aan Madeleine had vastgeknoopt. In Niadup kwam er ’s ochtends een bijna blind mannetje ankergeld innen. Om het bonnetje te schrijven kwam hij aan boord, Huib bond zijn kano vast. Na verloop van tijd zagen wij die kano naar het strand drijven; het touwtje hing aan Madeleine te bungelen, de knoop aan kano-zijde was losgeraakt.

Wij konden zo gauw onze dinghy niet lanceren, omdat het slot waarmee die aan Madeleine was vastgezet zo verroest was geraakt dat de sleutel afbrak. Dus Huib dook het water in en zwom naar de kant. Daar bleek de peddel uit de kano verdwenen te zijn. Groot probleem. Gelukkig was in het dorp de hele actie niet onopgemerkt gebleven en een jongeman peddelde in hoog tempo Huib te hulp, sleepte de kano achter de zijne aan en bracht het oude mannetje weer terug naar het eiland. In Mamitupu gaan we het dorp in. ’s Ochtends is er weer zo’n oud mannetje ankergeld komen innen, maar hij heeft geen wisselgeld. Dat moeten we maar op het eiland komen halen. Als we de dinghy aanmeren aan een cementen steiger staan er een paar jongetjes te kijken. Eén van hen is een ondernemend typetje, die zegt dat onze dinghy daar goed ligt en vraagt of wij van dat jacht daar komen (wijst naar Madeleine). Hij gaat ons rondleiden. Hij pakt mij bij de hand en voert ons het dorp door. Onderweg keuvelen wij gezellig, hij in Kuna, ik in het Nederlands.

Als we hem aan het eind van de tocht een blikje fris geven rent hij weg om dat aan zijn moeder te laten zien. De vrouwen in het dorp vragen ons om leesbrillen. Die hebben ze nodig bij het borduren aan de mola’s. Gelukkig zijn wij daar op voorbereid. Simone had 10 brilletjes voor ons meegenomen uit Nederland toen zij ons in Curaçao bezochten, dus wij maken daar nu vriend(inn)en mee. De Kuna vrouwen zijn traditioneel gekleed: een gekleurde bloes met grote pofmouwen, mola op voor- en achterpand; een omslagdoek als rok (meestal in zwart met groen of geel); armen en benen versierd met kralen (alsof ze kniekousen dragen); op het hoofd een vaak losliggende rode doek, soms geknoopt; een enkele oude vrouw heeft een gouden neusring. De mensen zijn vrij klein, zelfs ik steek boven hen uit, een voor mij ongewone ervaring. Ze zijn vriendelijk, maar gereserveerd. We durven geen foto’s te maken en voelen ons toch een beetje ongemakkelijk. Het verschil is zo groot, het lijkt teveel op gluren.

  

  Voor niet-Kuna’s is het verboden te vissen, dat is aan de Kuna’s voorbehouden. De langoustines die ze vangen zijn verrukkelijk. Op verzoek maken ze ze voor je panklaar. Veel vissen hebben wij overigens niet gezien. Wel is er ’s avonds in het donker altijd een luid gesplash om de boot heen. Evenmin hebben we mooi kunnen snorkelen, omdat op de meeste plekken het water niet helder genoeg is, door de rivieren die in de zee uitmonden. Het is heerlijk dat er geen muggen zijn, in dit droge seizoen. In Santa Marta waren alle ramen afgesloten met horren, hing er een muskietengaas voor de kajuitdeur en moest je je flink insprayen met DEET, hier is dat allemaal niet nodig. In het natte seizoen is dat trouwens wel anders. 

 De Panamese kust is indrukwekkend. Langs de kant staan palmbomen, waar de Kuna’s ’s ochtends naar toe peddelen om kokosnoten te rapen en bananen te plukken. Vlak daarachter ligt een dichtbeboste bergketen van zuid naar noord, uitloper van de Andes. Dikke wolken verzamelen zich daarboven. ’s Ochtends is het altijd bewolkt, in de loop van de dag wint de zon voldoende aan kracht om er door heen te komen. Kerst ‘vieren’ we op de Coco Bandero Cays (onbewoond) en oudjaar brengen we door voor anker bij Achutupu, waar een dorp is en waar om 12 uur wel een hele vuurpijl wordt afgestoken. Wij brengen de lange avond (meestal gaan we veel vroeger naar bed) door met de films die we voor ons vertrek meekregen van de Galileï, onze Belgische cruisersvrienden.

 

Drie weken lang zijn we verstoken van gsm en internet. Dan gaan we richting Colon, de stad die aan de Caribische kant van het Panama Kanaal ligt. Ook nu weer langs een indrukwekkende kust met dichtbebost gebergte. Het is hier regenwoud, geen palmen meer, en ’s nachts horen we de apen brullen. Als we op 8 januari de baai van Portobello, Panama, invaren, realiseren we ons dat we ook 3 weken lang geen auto hebben gezien. Alleen maar kano’s en zeilboten als vervoersmiddelen.

Op 9 januari varen we door het breakwater de Bahia Limon in, de grote toegangsbaai naar het Panama Kanaal. De komende weken is Shelter Bay Marina onze thuisbasis. We gaan onze doortocht door het Panama Kanaal voorbereiden.        

 

Hits: 2050