Santa Marta, Colombia

Hoofdcategorie: Reisverslagen

Zondag 22 november

We hebben lang gedubd of we al dan niet naar Colombia zouden gaan. Recent is een Nederlandse zeilster vermoord op een ankerplaats die als veilig wordt beschouwd. Uiteraard is iedereen hiervan erg onder de indruk, maar de meeste cruisers laten hun plannen hierdoor niet teveel beïnvloeden. Wij besluiten om naar de marina in Santa Marta te gaan, waar we Madeleine veilig kunnen achterlaten als we tochten naar het binnenland gaan maken. We vertrekken op zondag 8 november, uitgezwaaid door onze buren op het Spaanse Water. Het is prachtig weer, we surfen met uitsluitend de genua op de golven richting het westen. In de nacht passeren we Aruba, we zien alleen de lichtjes. De volgende dag neemt de wind wat af en als we maandagochtend bij de Colombiaanse kust komen staat er nauwelijks wind meer, zodat we de laatste uren moeten motoren. De kust is zeer imposant.  De bergen van de Sierra Nevada de Santa Marta zijn de hoogste coastal mountains ter wereld, 5776 meter. We  kunnen de (besneeuwde) twin peaks zien van Pico Cristóbal Colón en Pico Bolívar. Als we de Cabo de la Aguja ronden krijgen we nog even een partij wind van opzij, maar onze navigatiekaarten blijken goed nauwkeurig te zijn en moeiteloos koersen we tussen de eilandjes Morro Grande en Morro Chico door de baai van Santa Marta in. Het is inmiddels donker geworden. We worden tegemoet gevaren door een dinghy van de marina die we van onze komst op de hoogte hadden gebracht, en naar een ligplaats begeleid. We worden keurig geholpen met aanleggen en aanpakken van alle lijnen en even later staan er al cruisers op de steiger die ons hier wegwijs maken. Tegenover ons ligt de "pasgetrouwde" Puff. 

De marina ligt aan de boulevard (Paseo de Bastidas) midden in Santa Marta. Je loopt zo de historische binnenstad in. Het is een mooie stad, met heerlijke pleintjes en erg veel bomen. De bevolking is veelal Indiaans en zeer vriendelijk. De mensen zijn veel ingetogener dan op de Antillen en in de Cariben.

  
Wayuu Mochila's

Ik vergaap me aan de prachtige tassen (mochila's) die door de Wayuu vrouwen worden gehaakt en die op alle hoeken van de straat worden verkocht. Er zijn tassen zijn van wol, in de kleuren zwart, beige en bruin. Veel mannen dragen deze schoudertassen. De kleine tasjes van deze soort werden vroeger(?) gebruikt om cocabladeren in te bewaren. Daarnaast zijn er mochila's in vele felle kleuren katoen. De schouderbanden worden geweven. Elke mochila heeft een uniek geometrisch patroon wat de cultuur en het leven van de Wayuu stam symboliseert. Ik kan geen keus maken en zou er het liefst veel kopen. We bezoeken het Museo del Oro Tayrona, waar de geschiedenis van de Tayrona wordt verteld, de oorspronkelijke bewoners van de Sierra Nevada en de voorouders van de 4 Indianenstammen die hier nog wonen: de Kogis, Arhuacos, Kankuamos an de Wiwas. Prachtige gouden en keramische voorwerpen in goede conditie zijn heel knap tentoongesteld. In de negentiger jaren van de vorige eeuw is de Ciudad Perdida (Lost City) blootgelegd, de belangrijkste archeologische plaats van de Tayrona. De Tayrona hadden een geürbaniseerde gemeenschap met steden, tempels en ceremoniële plekken, die gebouwd waren op stenen terrassen. De naar schatting 30.000 Indianen die nog in de Sierra Nevada leven geloven dat dit het centrum van de wereld is en dat de gezondheid van de bergen het welzijn van de hele Aarde beïnvloedt. Veel plekken in het gebied zijn heilig en verboden voor outsiders. Het museum is gehuisvest in de Casa de la Aduana, het oudste douanekantoor in Zuid Amerika, daterend uit 1531. Hier heeft Simón Bolívar een tijdje gewoond. Bolívar, van Venezolaanse afkomst, heeft in Zuid Amerika een belangrijke rol gespeeld in de strijd tegen de Spaanse bezetters om de onafhankelijkheid (vergelijk Willem van Oranje). Bolívar stond aan het hoofd van het revolutionaire leger en bevrijdde eerst in 1821 Venezuela en in 1822 Nueva Granada, zoals Colombia toentertijd heette, van de Spanjaarden. Later bevrijdde hij ook Ecuador en Peru. Panama was in die tijd een Colombiaanse provincie en is in 1903 afgesplitst onder druk van de Amerikanen, tijdens de aanleg van het Panamakanaal.

 

Hits: 1738