Joomla Template by Create Website

Vakantie op Curaçao

Hoofdcategorie: Reisverslagen

Dinsdag 27 oktober

Schildpadden

De herfstvakantie breekt aan en Sander en Simone komen met hun kinderen Jasmijn, Roos en Julian naar ons toe. Ze hebben een appartement gehuurd in Jan Thiel, vlakbij onze ligplaats in het Spaanse Water. De airconditioned slaapkamers daar winnen het van onze hete kooien. Het is zelfs voor Curaçaose begrippen erg heet, het is de warmste periode van het jaar en ondanks het natte seizoen erg droog. Er staat bovendien maar weinig wind. Dat laatste maakt een tochtje naar Klein Curaçao aantrekkelijk, omdat dat immers in de wind ligt. We besluiten om er een nachtje over te blijven. Op de weg er naar toe worden we geënterd door de coastguard, die aan boord komt en alle papieren wil zien. We mogen alleen op Klein Curaçao overnachten als we aan een mooring  gaan liggen. Er zijn er 2, en die zijn als wij aankomen allebei bezet. Aan één er van hangen zelfs 2 (Nederlandse) boten die net als wij een weekendje uit het Spaanse Water weg wilden. We weten inmiddels wat de juiste ankerplek is, waar we overigens de vorige keer ook lagen, zien we nu. Huib gooit het anker en veel meters ketting uit en als we het al snorkelend controleren zien we dat het zich mooi in het zand heeft ingegraven en dat de ketting goed op de grond ligt, beter dan de vorige keer.

Schildpad...

Al gauw zien we een schildpad rond de boot zwemmen en de kinderen gaan al zwemmend en snorkelend naar het strand. Wij blijven altijd liever eerst een tijdje aan boord om zeker te zijn van het anker. Opgetogen komt de familie uren later terug: ze hebben heel veel schildpadden gezien en gefotografeerd  met de onderwater camera van Roos. Wij verheugen ons erop om dat morgen ook te gaan zien. Na het eten verandert het weer. Het trekt dicht, er is weerlichten in de verte. Als iedereen slaapt doen we uit voorzorg de ramen dicht, want het kan soms ineens zo hard gaan regenen, dat je te laat bent. In verband met het dreigende onweer zetten we de instrumenten (oa ankeralarm) uit en leggen de apparatuur in de oven (kooi van Faraday). Om 2 uur 's nachts gaat de wind draaien en we liggen plotseling niet meer in 25 meter water, maar in 5. We draaien naar het strand toe, met onze lange ankerketting. Wat te doen? Lijn inhalen? Eerder hebben we daar al eens slechte ervaringen mee gehad. Wachten tot we op het strand bonken is evenmin een aantrekkelijke optie. De beste keus lijkt te zijn om het anker op te halen en weg te gaan. Het anker ligt goed vast, en bij het ophalen komen we in 2 meter ondiepte terecht, maar met zijn drieën (Huib aan de ankerlier, Sander met zijn neus op de ketting en ik aan het stuur) krijgen we de zaak zonder schade binnen. We hijsen de genua en koersen naar  Curaçao terug, naar Fuikbaai. Het onweer drijft in de verte langs ons weg, de wind neemt toe tot een flinke Bft 6. Huib en ik vinden het buiten zittend een relaxed tochtje, maar de familie ligt binnen te bonken in hun bedden. Hoe is het mogelijk, dat we voor de derde keer in het donker weg moeten bij Klein Curaçao en dat we nog steeds niet aan land zijn geweest. De foto's van de schildpadden zijn een schrale troost.

Trips op het eiland

 
Blow Hole!

We maken een mooie tocht naar Shete Boka National Park aan de Westpunt.  Daar zijn enkele blowholes: inhammen waar het zeewater met grote kracht in slaat en de lucht comprimeert zodat er luide knallen ontstaan. Boka Pistol is het meest indrukwekkend, omdat het water daar ook hoog op spat. Af en toe duikt er in het kolkende water een grote schildpad op om even adem te halen en dan weer snel naar beneden te duiken, waar het rustiger is. We zwemmen op diverse schitterende stranden en snorkelen veel. Het hoogtepunt wat dat betreft is Tugboat Beach, waar een oude sleepboot op de bodem ligt die helemaal begroeid is met koraal en waar je in scholen van honderden vissen zwemt. Het is een eindje zwemmen van het strand, maar zelfs Julian van 5 jaar komt moeiteloos mee. Uiteraard gaan we de flamingo's weer bekijken en met een schoteltje suiker lokken we suikerdiefjes en troepialen op de veranda.

Aan het eind van de week blijven wij achter op Madeleine, wat altijd weer even slikken is. Wij hebben nog wat klusjes te doen en bereiden ons vertrek naar Colombia voor.  

 

Hits: 1715

Je moet een account aanmaken om een reactie te schrijven.