Joomla Template by Create Website

Het werk aan de hydrauliek

Hoofdcategorie: ROOT

 Op 3 april start Huib de werkzaamheden aan de hydrauliek. De nieuwe cilinders die we uit NL hebben meegenomen zijn veel robuuster en zwaarder uitgevoerd dan onze oorspronkelijke exemplaren.Dat betekent, dat ze niet zo maar geplaatst kunnen worden met gebruikmaking van de oude boorgaten. Met de tekeningen van de fabrikant in de hand meet Huib precies uit waar en onder welke hoek ze gesitueerd moeten worden ten opzichte van de roeren. De roeren steken met de zogenaamde roerkoningen vanuit het water door het schip naar boven en deze roerkoningen worden door middel van’ tiller arms’ verbonden met de cilinders. Als je aan het stuurwiel draait schuiven de cilinders in en uit en brengen de bewegingen via de tiller arms over op de roeren. Omdat een catamaran twee stuurwielen heeft en twee roeren, die elk apart bewogen kunnen worden maar wel synchroon moeten blijven, zijn beide kanten verbonden door middel van een ingewikkeld slangensysteem, gevuld met hydraulische olie. Het probleem wat wij vorig jaar steeds ervoeren was, dat de beide roeren niet parallel bleven staan, zodat de boot niet goed bestuurbaar was. Meestal is de oorzaak daarvan een lek in het systeem waardoor de druk niet vastgehouden wordt en onze expert in NL, Cornelis Attema, heeft inderdaad een lek in één van de cilinders gevonden. Naar zijn mening zou met de installatie van nieuwe cilinders ons probleem opgelost moeten zijn.


Natuurlijk stuit je al klussend op andere problemen. Bij de grotere cilinders heeft Cornelis ook zwaardere tiller arms geleverd. Onze care taker Andy, die Madeleine in onze afwezigheid uitstekend heeft verzorgd, heeft afgelopen winter de diameter van de roerkoningen opgemeten, zodat Cornelis de doorgang in de tiller arms exact op maat kon maken. De maten kloppen op de millimeter, maar met geen mogelijkheid krijgt Huib de tiller arms over de roerkoningen geschoven. Het past net niet. Gelukkig zijn we oude bekenden van alle bedrijven hier en één van hen leent Huib een apparaatje waarmee hij de doorgang in de tiller arms tot de gewenste grootte kan uitslijpen. Als de roerkoningen losgemaakt zijn van de oude tiller arms blijkt dat het bakboord roer niet goed vrij hangt. De roeren moeten vrijwel 360 graden rondgedraaid kunnen worden als ze losgekoppeld zijn van het stuursysteem en aan stuurboord gaat dat wel, maar aan bakboord niet. In de tropen is een onderwater probleem altijd gemakkelijk zelf te onderzoeken. Het water is warm en helder, en al snorkelend kan Huib meestal goed zien wat er aan de hand is. Hier in Alaska is dat anders. Het water is ijskoud, vies en donker, en er zwemmen gevaarlijke zeeleeuwen rond in de haven. Daar moet dus een duiker aan te pas komen. Eén van de voordelen van een plek als Kodiak is dat alles er hier om draait om de schepen in de running te houden. Een dag in de haven kost geld. Er moet gevaren en gevist worden. Een jacht als Madeleine staat hierbij vanzelfsprekend niet bovenaan in de prioriteitenlijst, maar de mentaliteit om elke klus zo snel mogelijk te klaren werkt ook voor ons.

            

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dus de duiker gaat wel ‘even’ kijken wat er aan de hand is en komt al weer snel boven met de mededeling dat de roerkoning krom is en daarom niet vrijelijk beweegt in de schacht. De bewegingsuitslag is wel genoeg om te kunnen sturen, daarvoor heb je ‘maar’ zo’n 100 graden nodig, maar er is dus een probleem met dat roer. Er zit niets anders op dan het roer eruit te laten halen en te laten rechtmaken. Dat is volgens Bryan de duiker geen probleem, dat kan Fred Nass voor ons doen. Fred blijkt een oude, bijna blinde rot in het vak te zijn, die vroeger in de vliegtuigindustrie werkte en veel verstand heeft van metalen. Hij zal de roerkoning in een pers zetten en recht buigen. Wij huiveren bij het idee alleen al, maar hebben geen keus. Al eerder hebben wij een roer laten verwijderen terwijl we in het water liggen, dus we weten dat dat mogelijk is zonder te zinken. Bryan komt een paar dagen later terug om het roer eruit te halen.

Nieuwe BB stuurcilinder

Eerlijk gezegd kan ik de kromming niet zien, maar voor de anderen is het overduidelijk: de koning komt niet helemaal recht uit het roerblad. We hebben ons suf gepiekerd hoe dit heeft kunnen ontstaan, want we hebben nooit gemerkt dat we ergens tegen aan geknald zijn. Eénmaal zijn we in de San Blas bij laag water aan de grond geraakt, maar veel geweld heeft er toen naar ons idee toch niet plaats gevonden. Geconfronteerd met onze kromme roerkoning doemt er nu een verklaring op voor onze hydrauliek ellende: het slecht draaiende BB roer was een chronische belasting voor de BB stuurcilinder en de autopiloot motor. Van San Blas tot Hawaiï ging het nog goed, maar tussen Hawaiï en Kodiak (zo'n slordige 5.000 nM na de San Blas) moesten onze cilinder en autopiloot het loodje leggen en begon onze stuur nachtmerrie.

Een week lang kan Huib niet verder met het klussen. Dan komt het roer gerepareerd terug. Bryan verzwaart het roer met duikgewichten, zodat het gemakkelijk onder water blijft, de roerkoning wordt in gevet en Huib heeft een lijntje van boven naar beneden in de roerschacht gehangen waar de duiker de koning aan vast kan maken. Met deze voorbereidingen hangt het roer in een mum van tijd weer op zijn plek. Daarna nog een paar dagen sleutelen om alles weer goed aan te sluiten. De situatie aan bakboord is ingewikkelder dan die aan stuurboord, omdat aan bakboord de stuurautomaat ook nog in het systeem tussen geschakeld is.

We kunnen goed merken dat het nog vroeg in het seizoen is. We hebben één week stralend zonnig weer, maar voor de rest veel regen en kou. De regen beperkt de vordering van de werkzaamheden, want het (eindeloze) bijvullen en ontluchten van het hydraulische systeem gebeurt buiten. En er mag geen water in de olie komen. Gelukkig hebben we genoeg andere klussen binnenshuis om de tijd te vullen. Twee droge dagen gebruiken we om de zeilen er op te zetten. Die moeten zorgvuldig geinspecteerd en waar nodig gerepareerd worden, dat lukt goed.

Dan komt toch het moment van de proefvaart, we kunnen er niet meer onder uit. Op maandag 1 mei is er ’s middags een gaatje tussen de buien door; we verlaten sinds lange tijd onze vaste ligplaats en tuffen naar Chiniak Bay. Daar hebben we vorig jaar eindeloos rondjes gedraaid om te testen. We voeren de testen uit om de stuurautomaat te calibreren en we checken voortdurend de stand van de roeren. We kunnen geen fouten ontdekken en het sturen gaat goed. Het is erg koud en na verloop van tijd begint het opnieuw te regenen. We houden het voor gezien en gaan terug. Enig struisvogelgedrag is aan deze beslissing niet vreemd. We beloven onszelf om bij de eerste de beste goede weersomstandigheid opnieuw een proefvaart te gaan maken.
In de dagen daarna blijft de stand van de roeren goed en Huib ontlucht het systeem nog enkele malen. We lenen de auto van onze vriendin Aldona om naar de wasserette te gaan en uitgebreid te fourageren bij Safeway. Met enkele andere cruisers wachten we op mooi weer om te kunnen vertrekken. Naar voorspelling zal dat op woensdag 10 mei zijn. Keep fingers crossed!

 

 

 

Hits: 610

Je moet een account aanmaken om een reactie te schrijven.